Van vouwwagen tot droom
Als kinderen vonden we kamperen het normaalste wat er was.
Eerst een vouwwagen — alles uitpakken, haringen slaan, slapen met het geluid van regen op het doek. Later kwam de caravan. Meer ruimte, meer comfort, maar hetzelfde gevoel: vrijheid.
Geen hotels. Geen schema’s.
Gewoon samen onderweg zijn.
Dat gevoel is nooit weggegaan.
Een lege Fiat Ducato en een gek idee
Jaren later stonden we samen met onze vader in een loods.
Voor ons: een lege Fiat Ducato. Geen bed. Geen keuken. Geen idee hoe het eindresultaat eruit zou zien.
Maar wel een plan.
Avonden, weekenden, discussies over indeling, stopcontacten, waterleidingen. Alles zelf. Met vallen en opstaan. Met YouTube-video’s. Met trots.
Die camper werd geen project.
Het werd van ons.
En met díe camper vertrokken we.
Vertrek uit Almere
Vier weken.
Dat was het plan.
Twee broers. Eén zelfgebouwde camper. Twee elektrische fietsen achterin. Geen strak schema, alleen een globale richting.
De eerste kilometers waren onwennig. Je hoofd zit nog vol “thuis”. Maar elke kilometer bracht rust.
Zuid-Duitsland: wennen aan het onderweg zijn
Zuid-Duitsland was geen hoogtepunt.
En dat was precies de bedoeling.
We moesten landen. In het ritme komen. Leren hoe de camper zich hield in de bergen. Kijken wat werkte — en wat niet.
’s Avonds, stoelen buiten, een simpel biertje erbij.
“Eigenlijk hebben we alles wat we nodig hebben,” zei één van ons.
Dat zinnetje kwam later vaak terug.
Camperplaats-tip:
Kleine dorpscamperplaatsen in Beieren. Perfect voor één nacht en een rustige start.
Bled: hier begon het te leven
Bled was het eerste moment dat we dachten: ja.
Mist over het meer. De camperdeur open. Koffie in de hand.
We stapten op de e-bikes en reden zonder plan. Rond het meer. Door dorpjes. Even stoppen, even kijken.
Hier voelden we wat deze camper deed:
- vrijheid
- rust
- onafhankelijkheid
Niet omdat hij perfect was.
Maar omdat hij van ons was.
Kroatië: natuur die stil maakt
Plitvice Meren
We liepen zwijgend. Niet omdat we niks te zeggen hadden, maar omdat het landschap het overnam.
Trogir
Langzaam leven. Fietsen naar het centrum. Terug in het donker. De camper wachtend op ons.
Dubrovnik
Mooi. Druk. Intens.
Maar ook hier: we reden weg wanneer het genoeg was.
Dat is campervrijheid.
Over zee: loslaten
De ferry naar Bari was een pauze.
Even geen sturen. Geen plannen.
Op het dek, kijkend naar de zee, zeiden we hardop wat al een paar dagen in ons hoofd zat:
“Dit… dit zouden anderen ook moeten kunnen ervaren.”
Het idee bleef hangen.
Italië: rommelig, warm, echt
Alberobello
Alsof iemand een sprookje had gebouwd.
Amalfi Kust
Niet campervriendelijk. Wel onvergetelijk.
We parkeerden slim, pakten de e-bikes en bewogen ons tussen het verkeer door. Chaos, maar met een glimlach.
Toscane & Cinque Terre: contrast
Toscane was stilte.
Cinque Terre was energie.’s Avonds in Toscane, tussen de wijngaarden, zeiden we het voor het eerst serieus:
“Wat als we dit gaan verhuren?”
Niet groot. Niet zakelijk.
Gewoon: dit gevoel doorgeven.
Comomeer & Zwitserland: bevestiging
In de Alpen viel alles samen.
De camper. De route. Het idee.
We hadden geen luxe hotel nodig.
Geen strak plan.
Alleen:
- een goed gebouwde camper
- vrijheid
vertrouwen in onderweg zijn
Heidelberg: het einde van de reis, niet van het idee
Laatste stop. Laatste avond.
Nog één keer koken. Nog één keer stoelen naar buiten.Vier weken onderweg.
En een idee dat mee naar huis ging.
En zo ontstond Lamboo Campers
Deze reis was het begin.
Niet van een bedrijf, maar van een overtuiging.
Dat een camper meer is dan een voertuig.
Dat vrijheid simpel kan zijn.
Dat kwaliteit, comfort en gevoel samen moeten komen.
En dat willen we doorgeven.
Aan iedereen die instapt.
Tot slot
Dit verhaal staat aan de basis van Lamboo Campers.
En elke camper die we verhuren, draagt een stukje van deze reis mee.
